| Koncepcja żywności funkcjonalnej wywodzi się z tradycji filozofii Wschodu, w której nie ma wyraźnej granicy między lekami a pożywieniem. Po raz pierwszy pojawiła się ona na rynku produktów spożywczych w Japonii w 1991 roku. Pod pojęciem żywności funkcjonalnej kryje się znacznie więcej niż jedynie podstawowa właściwość, jaką jest podtrzymanie funkcji życiowych. Dzisiejsze oczekiwania stawiane żywności to już nie tylko wartości
odżywcze, czy przyjemność i rozrywka, ale przede wszystkim funkcje lecznicze. Konsekwencją tak wysoko postawionej poprzeczki jest stworzenie produktów, określanych jako żywność funkcjonalna.
Oficjalna definicja podaje iż żywność funkcjonalna to "pokarmy i napoje, posiadające naukowo udowodnione, korzystne działania zdrowotne".
Żywność funkcjonalna powinna zatem:
- być produktem spożywczym otrzymanym z naturalnie występujących składników
- stanowić podstawowy element codziennej diety
- wpływać korzystnie na procesy fizjologiczne organizmu
- zwiększać odporność organizmu
- przeciwdziałać chorobom
- sprzyjać leczeniu określonych chorób
- sprzyjać dobrostanowi fizycznemu i psychicznemu
- spowalniać procesy starzenia się organizmu.
Do kluczowych substancji zawartych w żywności funkcjonalnej należą m.in.: błonnik pokarmowy, polifenole, fosfolipidy, białka i peptydy, składniki mineralne, witaminy, oligosacharydy, kwasy tłuszczowe, alkohole wielowodorotlenowe, probiotyki, fitozwiązki.
Poszczególne substancje zawarte w żywności funkcjonalnej powodują:
- obniżenie ryzyka nowotworów (przede wszystkim konkretne owoce i warzywa)
- obniżenie ryzyka choroby niedokrwiennej serca
- podtrzymanie prawidłowych funkcji układu sercowo-naczyniowego
- obniżenie poziomu cholesterolu
- utrzymanie poprawnego poziomu cholesterolu we krwi
- utrzymanie poprawnego stanu mikroflory jelitowej
- obniżenie ryzyka osteoporozy.
| 
